„Nasze życie jest wędrówką w czasie – w procesie doświadczania własnego życia podróżujemy po krainach Przeszłości i Przyszłości, z chwilowymi przystankami w Teraźniejszości. Między wspomnieniami tego, co było i wizjami tego, co może się wydarzyć, zatrzymujemy się czasem tylko przelotnie w tym, co dzieje się Tu i Teraz. Wyprawy do przyszłości bez towarzystwa nadziei bywają smutne lub przerażające. Utrwalone w psychice ślady złej przeszłości często niszczą nadzieję. (…) Są różne drogi wspierania nadziei oraz jej przywracania. Ulepszanie świata może rozwijać zewnętrzne źródła nadziei. Tworzenie przyjaznych i wspierających relacji między ludźmi może być bezcennym źródłem nadziei. Uwalnianie się spod wpływu psychologicznych schematów odbierających nadzieję może torować drogę do zmian osobistych rodzących nadzieję”.

Prof. Jerzy Mellibruda, O nadziei